Ferðalag

Stutt ferðalýsing

Það kom að máli við mig maður og sagði:

-Þið hljótið að hafa lent í einhverjum uppákomum á ferðum ykkar um landið?
Ég játti því og ákvað að segja honum söguna af því þegar við flugum eitt sinn vestur. Hann hlustaði en þegar ég var búinn, horfði hann smástund á mig og sagði: -Það gerðis nánast ekkert í þessar ferð. Þið stiguð um borð í vélina. Hún tókst á loft, þið fenguð kaffi og lentuð. Svo spiluðuð þið á Krúsinni, ballið var gott og þið fóruð heim daginn eftir. Gerðist virkilega ekkert merkilegt? Hafið þið ekki farið á neina áhugaverða staði, hitt áhugavert fólk, lent í ævintýrum sem fútt er í. Mér þykir það leitt en þú verður að gera betur en þettta.

Mig setti hljóðan og sagði svo: -Ég gæti reynt að ljúga að þér ef þér liði betur með það.

Hann þagði smástund -Sennilega er það best fyrst þú ert svona erfiður.

Ég byrjaði;

-Hljómsveitin Hraun var einusinni ráðinn til að spila á 37 ára byltingarafmæli Kommúnistaflokksins í Ulaanbaatar í Mongólíu. Kontacturinn okkar var Dag Hammarskjöld fyrrverandi ritari Sameinuðu Þjóðanna. Hann leigði vél af Aeroflot og hún kom og sótti okkur á þriðjudegi. Við þurftum að millilenda í Færeyjum og svo aftur í Lichtenstein sökum þess að vélin var alltaf að drepa á sér. Þar var ekki hægt að koma vélinn aftur í gang svo við þurftum að redda annari vél.
Svo skemmtilega vildi til að það það var flugsýning á vegum Lufthansa þar og þeir lánuðu okkur eina cargovél til þess að við næðum gigginu. Þetta var ansi tæpt þar sem klukkan var alveg að verða fimm og við áttum að byrja klukkan tíu að spila. Dag hrúgaði okkur upp í vélina en gleymdi að láta flytja græjurna yfir. Það uppgötvaðist hinsvegar í Úkraínu og Dag setti S.Þ í það að redda því. Einhver flugvél sem var að flytja neyðaraðstoð til Afghanistan tók á sig smá krók og reddaði málunum.
Við komum til Mongólíu kl korter í tíu og settum hljómsveitarmet í því að róta upp. Ballið byrjaði á slaginu tíu og við spiluðum þessi þrjú lög sem við vorum ráðnir til að spila. Þá var Dag orðinn svo fullur að honum tókst að móðga flugmennina á flugvélinni okkar og við urðum að taka Síberíuhraðlestina heim.

Þegar ég hafði lokið máli mínu horfði viðmælandi mig á mig með öfundarglampa í augunum. -Þú ert að ljúga þessu! svo gekk hann á braut og hristi höfuðið.

Það er varla að ég hafi brjóst í mér að segja honum að það er skemmtilegra að fara á Ísafjörð og spila á Krúsinni heldur en alla leið til Mongólíu, sama hver er með.